Wiadomości

1

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 16, 2025, 11:42:10 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Jesteśmy w Jerozolimie, w świątyni, w otoczeniu wielu słuchaczy Jezusa, a wśród nich arcykapłani i starsi ludu. Posłucham przypowieści o dwóch synach, którą Pan do nich kieruje. Tylko ewangelista Mateusz ją przytacza. Zwrócę uwagę na swoje skojarzenia i odczucia.

Myśl: Jezus stawia pytania skierowane do wszystkich swoich słuchaczy. Tu jednak są one skierowane do arcykapłanów i starszych. Dwóch synów to nie tyle Żydzi i poganie, ale „dwa rodzaje wierzących Żydów: sprawiedliwych i grzeszników.” Można też przypuszczać, że w każdym z nas są właśnie takie obszary otwartości i refleksji zderzone z uporem i krnąbrnością. Żaden z synów w przypowieści nie jest doskonale posłuszny. Nie jesteśmy konsekwentni w naszym naśladowaniu Pana. Nie zawsze słowa i czyny korespondują ze sobą. To jednak nie jest najważniejsza kwestia. Nie zbawiamy się własnymi siłami, ani też przez własną doskonałość.

Emocja: Zdolność do opamiętania się. Zbawienie nie jest efektem woluntarystycznego wysiłku i osobistej doskonałości. Wszyscy jesteśmy grzesznikami. Potrzebujemy odwagi, by uznać swój grzech i opamiętać się. To jest trudne, aby wystąpić przeciwko swoim egoistycznym skłonnościom, ale trzeba mieć ten moment opamiętania i decyzji powrotu.

Wezwanie: Poproszę o umiejętność słuchania i przyjmowania słowa wezwania do opamiętania. Podziękuję za te chwile upadków, które otrzeźwiają mnie i dają okazję do powrotu.

Jubileusz 2025: Leon XIV przy grobie św. Szarbela stwierdził, że on „nigdy nie przestał wstawiać się za nami u Ojca Niebieskiego, źródła wszelkiego dobra i łaski. Już za jego życia wielu ludzi przychodziło do niego, aby otrzymać od Pana pocieszenie, przebaczenie i radę.” Święci drodzy naszym sercom, nasi patroni wspierają nas na drodze do Boga. Poproszę św. Szarbela lub mojego patrona albo ulubionego świętego o tę łaskę, której teraz najbardziej potrzebuję.

Zakończę modlitwą Pod Twoją obronę...

2

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 15, 2025, 10:44:24 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii (poniedziałek, 15 grudnia 2025 roku)

Obraz: Jezus jest w Jerozolimie. Dzisiaj rozważamy pierwszy z pięciu "sporów", jakie toczy z władzami judaistycznymi. Toczy się on po uroczystym wjeździe do Jeruzalem i wyrzuceniu kupców ze świątyni. Oczyma wyobraźni zobaczę tę sytuację. Posłucham prowadzonej rozmowy. Przyjrzę się swoim odczuciom i reakcjom.

Myśl: Odwołanie się Jezusa do chrztu udzielanego przez św. Jana nie jest ani przypadkowe, ani żadną grą ze strony Jezusa. Jan jest bardzo ważny dla historii zbawienia, rozpoznania Mesjasza i przygotowania Mu drogi. Pytanie postawione arcykapłanom i starszym nie jest unikaniem odpowiedzi na zarzut, ale czymś istotnym, by rozpoznać w Panu Zbawiciela. Żydzi są wezwani, podobnie zresztą, jak każdy z nas, do odpowiedzi na pytanie o to, za Kogo uważam Jezusa. Trzeba nam usłyszeć wołanie Jana, przyjąć chrzest i wezwanie do nawrócenia się. Tylko tak mogę się zwrócić ku Jezusowi i przyjąć Go.

Emocja: Kunktatorstwo i kompromitacja. Starsi ludu i arcykapłani boją się osobistych decyzji, ale i porażki. Nie podejmują ryzyka. To ich zamyka na prawdę. Sprawia też, że nie mogą być autentycznymi przewodnikami ludu. Słowo i Boże działanie stają się rzeczywistością, "wydają owoc" tylko wtedy, gdy jestem gotów podjąć osobiste ryzyko wiary.

Wezwanie: Poproszę o łaskę siły i chęci nawrócenia, otwarcia na Boże miłosierdzie. Podziękuję za demaskowanie moich codziennych zakłamań z łagodnością i miłością.

Jubileusz 2025: Papież mówił w Annayi, że "[cisza, skromność i ubóstwo] są to zachowania przeciwne głównemu nurtowi, ale właśnie dlatego nas pociągają, jak świeża i czysta woda, której pragną wędrujący przez pustynię... Św. Szarbel przypomina o ewangelicznych wymaganiach naszego powołania. Jednak jego spójność życia, tyle radykalna, co pokorna, jest przesłaniem dla wszystkich chrześcijan". Zatrzymam się na chwilę nad tymi treściami. Zakończę modlitwą Chwała Ojcu...

3

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 12, 2025, 09:41:20 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Oczyma wyobraźni przyjrzę się temu obrazowi – dzieciom na rynku – który maluje przede mną Jezus. Posłucham ich narzekania, wymówek do rówieśników, skarg, jakie wydobywają się z ich ust. Jezus mówi te słowa także do mnie. Jakie struny i wspomnienia one wywołują.

Myśl: Jezus uskarża się na to pokolenie, które jest niejako figurą każdego pokolenia. Ono odrzuca Boże zasady i te sugestie, które są dawane przez współczesnych im proroków. Jest to zarazem lament Jezusa nad tym pokoleniem, które nie potrafi rozeznać właściwego czasu. Żyjemy mrzonkami. Nie potrafimy rozpoznawać właściwie ani radości, ani smutku. Nie smuci nas zło ani nie cieszy dobro. Nieprzyjaciel kusi nas i oszukuje. Chce sprawić wrażenie, że zło jest przyjemne a dobro nieprzyjemne i uciążliwe.

Emocja: „Mądrość usprawiedliwiona jest przez swe czyny”. To są czyny Jezusa – Mądrości. Ostatecznie racja jest po Jego stronie, a czyny – owoce – o tym świadczą. Rozpoznają je ci, którzy z wiarą przyjmują Chrystusa i włączają się w Boży plan. Ta mądrość jest jednak okupiona krzyżem i śmiercią, ale tylko ona daje życie na wieki.

Wezwanie: Poproszę Pana, aby dał mi rozpoznać prawdziwe zło (grzech i samowystarczalność) i prawdziwą radość (dobro, którym On mnie obdarza). Podziękuję za niezliczone sposoby przeciągania nas na stronę Boga, pomimo naszego oporu.

Jubileusz 2025: Leon XIV zachęcał młodych: „niech boskie światło świeci również w waszych oczach i niech zakwita kadzidło modlitwy. W świecie pełnym rozrywek i próżności, każdego dnia znajdujcie czas, aby zamknąć oczy i zwracać się tylko ku Bogu. Czasami wydaje się On milczący lub nieobecny, ale objawia się On tym, którzy szukają Go w ciszy. Kiedy angażujecie się w czynienie dobra, proszę was, abyście byli oddani kontemplacji, tak jak św. Szarbel: modląc się, czytając Pismo Święte, uczestnicząc we Mszy Świętej, zatrzymując się na adoracji.” To zachęta także dla mnie i podejmę jakieś zobowiązanie tego dnia.

4

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 11, 2025, 10:10:44 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii (czwartek, 11.12.2025)

Obraz: Jan Chrzciciel to największy z proroków, bo jemu został dany przywilej wskazania na Zbawiciela. Oczyma wyobraźni zobaczę poselstwo, które Jan wysłał do Jezusa, aby się upewnić, co do Jego misji. Posłucham świadectwa Pana o swoim poprzedniku. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.

Myśl: Jan Chrzciciel miał wyjątkową rolę w historii zbawienia i wyjątkowy przywilej, ale i on musiał dojrzeć do zrozumienia i przyjęcia w wierze Zbawiciela. Był Jego prekursorem, ale Bóg prowadził go, aby w wolności opowiedział się za Jezusem. Wiara nigdy nie jest z przymusu, z nakazu. Jest osobistym i wolnym wyborem, jakiego każdy z nas musi dokonać w swoim własnym imieniu. Wszystkie okoliczności życia człowieka są także wtórne. Chodzi o to, by w jakichkolwiek okolicznościach życia ostatecznie wskazać na Zbawiciela i z Nim związać się całym sercem.

Emocja: ‘Królestwo niebieskie zdobywają ludzie gwałtowni’. Jest to słowo, które trudno zinterpretować. Być może chodzi o ‘próby’, jakim będą poddani ‘sprawiedliwi,’ albo zapowiedź prześladowań: Jan już jest w więzieniu i zostanie stracony, Jezus wkrótce rozpocznie swoją mękę. To jakby moment tryumfu ludzi gwałtownych, ale ostatecznie to Jan i Jezus są tymi, którzy zwyciężają.

Wezwanie: Poproszę Pana o siłę, abym na zło, które mnie dotyka odpowiadał dobrem. Podziękuję za znaki, jakie są na mojej drodze, które wskazują właściwy kierunek życia.

Jubileusz 2025: Papież Leon XIV przypominał, że „Miłosierdzie przemawia językiem uniwersalnym, ponieważ przemawia do każdego ludzkiego serca. Nie jest to ideał, ale historia objawiona w życiu Jezusa i świętych... Mocą, jaką otrzymujecie od Chrystusa, budujcie świat lepszy od tego, który zastaliście! ... Prawdziwa odnowa, której pragnie młode serce, rozpoczyna się od codziennych gestów: od przyjęcia tego, kto jest blisko i tego, kto jest daleko, od wyciągnięcia ręki do przyjaciela i uchodźcy, od trudnego, ale koniecznego przebaczenia wrogowi.” Zatrzymam się na chwilę nad tym słowem Papieża. Na koniec odmówię Chwała Ojcu...

5

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 10, 2025, 03:07:08 pm  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii (Środa, 10 grudnia 2025 r.)

Obraz: Te kilka wersów Ewangelii św. Mateusza w oczywisty sposób odnoszą nas do miłości Boga symbolizowanej przez Serce Pana Jezusa. Powrócę myślami do tego, co jest w mojej pamięci, obrazy, symbole, nabożeństwa. Tak ważny rys pobożności szczególnie w ostatnich kilku wiekach.

Myśl: Uczeni w Piśmie i pobożni Żydzi odwoływali się do Prawa Bożego, kodyfikując je i wprowadzając wiele przepisów, które skrupulatnie należało zachowywać. Ale z biegiem czasu stały się one ciężarem dla ludzi. Prawo stało się ‘pułapką’, jarzmem ciężkim do uniesienia. Jezus jest innym nauczycielem. Nie stosuje przemocy, nie jest wyniosły ani drobiazgowy. Nie przymusza, lecz zaprasza wszystkich do pójścia za Nim ubogim, bezbronnym, współczującym i miłosiernym. Choć jest to wymagające, to nie jest mimo wszystko opresyjnym jarzmem.

Emocja: Przyjdźcie do Mnie wszyscy. Jezus zaprasza wszystkich, aby stali się Jego uczniami. Nie narzuca się, nie przymusza do niczego. Mówi z Serca do serc wszystkich. Stać się Jego uczniem to naśladować Go w prostocie, łagodności, we współczuciu słabym i miłosierdziu wobec tych, którzy tego potrzebują.

Wezwanie: Poproszę o zrozumienie, że prawo miłości, jakie Pan nam daje to nie ciężar do noszenia, ale skrzydła, które unoszą. Podziękuję Panu, który widząc moje ‘utrudzenie i obciążenie’ daje mi pokój i radość.

Jubileusz 2025: Papież przekonywał młodych, że "nie można naprawdę kochać, jeśli kocha się na czas określony, dopóki trwa uczucie: miłość na czas ograniczony jest miłością ograniczonej jakości. Natomiast przyjaźń jest prawdziwa, gdy przed "ja" stawia się "ty". To pełne szacunku i życzliwości spojrzenie na drugiego człowieka pozwala nam budować większe "my", otwarte na całe społeczeństwo, na całą ludzkość... Solidne i owocne relacje buduje się wspólnie w oparciu o wzajemne zaufanie, o to "na zawsze", które tętni w każdym powołaniu do życia rodzinnego i do konsekracji zakonnej." Zatrzymam się nad tymi słowami przez chwilę. Odmówię modlitwę Ojcze nasz...

6

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 09, 2025, 09:32:28 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Wyobrażenie stada owiec i stosownej troski o nie jest trudne dla nas, bo to już inne uwarunkowania czasowo-przestrzenne, ale troska o zabłąkanych, o tych na marginesie, jest wciąż mocnym wyróżnikiem nauki Chrystusa w świecie możnych.

Myśl: Przypowieść o zabłąkanej owcy stanowi część wskazań dla wspólnoty. Mateusz podkreśla konieczność troski pasterza – osób odpowiedzialnych za grupę, aby aktywnie szukali tych, którzy są na marginesie. Wspólnota nie jest doskonała. Składa się z wielu maluczkich, którzy łatwo się gubią. Oni jednak są ważni. Jezus utożsamia się z nimi, wskazując na to, że każdy we wspólnocie jest odpowiedzialny za tych, którzy są słabi i zagubieni. Nie wolno nimi gardzić, trzeba ich szukać, bo oni są cenni w oczach Pana. Trzeba ich na nowo włączyć we wspólnotę.

Emocja: Bóg nie chce zguby nikogo. Kościół to nie sekta wybranych, sprawiedliwych, którzy odizolowują się od grzeszników, ubogich i słabych. Jesteśmy wspólnotą usprawiedliwionych, którzy otrzymali tę łaskę. Zostaliśmy też wezwani do okazania łaskawości wobec grzeszników i okazania im łaski, bo i nam przebaczono i zostaliśmy usprawiedliwieni.

Wezwanie: Poproszę o umiejętność przyjmowania z życzliwością tych, którzy się nawracają, odnajdując właściwą drogę. Podziękuję Bogu, że przyjmuje nas ze względu na Swoją miłość, a nie na zasługi, których nam brakuje.

Jubileusz 2025: Papież, spotykając się z młodymi wskazywał, że „żyjemy w czasach, w których relacje międzyludzkie wydają się kruche i zużywają się jak przedmioty. Nawet wśród najmłodszych czasami zaufaniu do bliźniego przeciwstawia się indywidualny interes, a nad oddanie drugiemu przedkłada się własną korzyść. Takie postawy sprawiają, że nawet tak piękne słowa jak przyjaźń i miłość stają się powierzchowne i często mylone są z egoistycznym poczuciem satysfakcji. Jeśli w centrum relacji przyjaźni lub miłości znajduje się nasze „ja”, relacja ta nie może być owocna.” Przyjrzę się, jakie struny duchowe poruszają we mnie słowa Ojca Świętego.

7

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 05, 2025, 09:10:47 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do ewangelii z dnia (Mt 9,27-31):

Obraz: Oczyma wyobraźni zobaczę Jezusa wędrującego po Galilei, nad Jeziorem Genezaret. Zobaczę też dwóch niewidomych, którzy proszą usilnie o cud uzdrowienia. Przyjrzę się temu spotkaniu. Jakie odczucia we mnie ono wzbudza?

Myśl: Dwóch niewidomych, którzy przychodzą do Jezusa i proszą z wiarą o uzdrowienie to opis dziewiątego cudu u Mateusza, jakiego Pan dokonuje po ‘Kazaniu na Górze’. Dla uczniów wiara tych dwóch ‘niewidomych’ jest przykładem do naśladowania, ale też potwierdzeniem nauki Jezusa. Pan pyta niewidomych o wiarę. Cud uzdrowienia jest wprost jej konsekwencją: „według wiary waszej...” Wiara jest podstawą w życiu duchowym. Pozwala widzieć ślepym, słyszeć głuchym, uwalniać się od złego ducha. Pozwala też przebaczyć, bo kiedy Pan zachęca do przebaczenia siedem razy – znaczy zawsze – apostołowie proszą o ‘przymnożenie wiary’.

Emocja: Akceptacja i odrzucenie. Cuda działane przez Jezusa spotykają się z entuzjazmem, ale i z odrzuceniem. Tłumy zwykle są entuzjastyczne. Faryzeusze i przywódcy krytyczni i ‘szemrający’. Często brak akceptacji pojawia się wtedy, kiedy Pan wyrzuca złego ducha. Pytania są naturalne, ale prawdziwe intencje ujawniają się wtedy, kiedy władza wymyka się ‘możnym’ spod kontroli.

Wezwanie: Poproszę o wytrwałość w otwieraniu oczu serca i umysłu na znaki Bożego działania. Podziękuję za dar wzroku wiary, który dostrzega przejaw Bożego miłosierdzia nawet w cierpieniu i krzyżu.

Jubileusz 2025: Papież zachęca wszystkich do głębokiego przeżywania liturgii. „W wielu parafiach działają również grupy liturgiczne... Doświadczenie nawet niewielkiej, ale dobrze zmotywowanej grupy zajmującej się przygotowaniem liturgii jest wyrazem troski wspólnoty o własne celebracje, ich przygotowanie i pełne przeżywanie, w porozumieniu z księdzem proboszczem... Należy zatem podjąć wysiłki, aby ta dziedzina życia Kościoła znów stała się pociągająca, zdolna do angażowania osób kompetentnych lub przynajmniej skłonnych do tego rodzaju służby.” Co mógłbym zrobić, aby liturgie w moim kościele były lepsze i bardziej angażujące? Odmówię modlitwę Ojcze nasz...

8

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 04, 2025, 08:47:56 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii (czwartek, 04.12.2025)

Obraz: Ewangelia stawia nas dzisiaj wobec dwóch życiowych sytuacji i postaw. Oczyma wyobraźni zobaczę siebie w sytuacjach, kiedy słowa stają się fasadą, a nie rzeczywistym fundamentem relacji albo budowaniem rzeczy na niewłaściwym gruncie czy w niewłaściwy sposób. Przyjrzę się swoim odczuciom.

Myśl: Fragment ewangelii na dzisiaj został zaczerpnięty z tzw. ‘Kazania na Górze’. Słowa i działania mają znaczenie nie tylko dla nas osobiście, ale także dla wszystkich wokół, dla bliskich, dla wspólnoty Kościoła, a nawet dla całego świata. Życie pozorami, niespójnie, jest dla nas szkodliwe. Ostatecznie nie przyniesie nic dobrego, a nawet będzie rujnować nasz wysiłek. Jezus nie zniechęca uczniów do tego, by Go przyzywali w każdym czasie, ale muszą to robić szczerze i roztropnie. Kunktatorstwo to nadaremny wysiłek, wieszczy szybki upadek.

Emocja: Posłuszeństwo Bogu. Przypowieść o domu zbudowanym na skale jest przestrogą dla tych, którzy chcieliby łatwo i na ‘swoich zasadach’ osiągać zbawienie. Zwykle kończy się to upadkiem. Nawet nie karą, choć często tak właśnie to interpretujemy. Bóg jednak nie jest ‘mściwy’, ale zależy Mu na naszym zbawieniu.

Wezwanie: Poproszę o łaskę rozeznawania, co jest skałą, na której mogę zbudować solidny fundament. Podziękuję Bogu za cierpliwość wobec moich słabości i grzechów.

Jubileusz 2025: Papież zachęca nas do permanentnej formacji liturgicznej, zarówno duchowieństwa, jak i wiernych. „Chodzi o sprzyjanie owocnemu uczestnictwu Ludu Bożego, a także o dostojną liturgię, uwzględniającą różne wrażliwości i szlachetną w swojej solenności... Pragnę zwrócić uwagę na promowanie Liturgii godzin, troskę o pobożność ludową, dbałość o przestrzeń dla celebracji przy budowie nowych kościołów i dostosowywaniu już istniejących.” Każdy ma swoje miejsce i rolę w celebracji liturgicznej. Gdzie czuję wezwanie do większego zaangażowania się? Zakończę modlitwą Ojcze nasz...

9

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 03, 2025, 08:45:03 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii wg św. Mateusza:

Obraz: Jesteśmy nad Jeziorem Galilejskim, na górze, która budzi skojarzenia z Górą Błogosławieństw. Wokół Jezusa jest tłum ludzi i wielu chorych, którzy wzbudzają żal Pana. Przyjrzę się tym ludziom. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.

Myśl: Dzieła, jakich Jezus dokonuje budzą podziw u ludzi, ale i zwracają uwagę na żal Boga i Jego współczucie dla potrzebujących. On zaspokaja potrzeby swojego ludu. Nawet, jeśli uczniowie zapominają o tym, bo Jezus u Mateusza już dokonał cudu rozmnożenia chleba, to Pan, zdjęty litością, zaczyna od początku, cierpliwie czynić to, co zamierzył. Przypomina, że chleba, Eucharystii potrzebujemy nie raz, ale każdego dnia. Bóg spogląda z litością na swoje dzieci. Potrzeba, abyśmy nie byli skoncentrowani zbytnio na sobie i własnych siłach, ale ufali w miłość Boga, która wychodzi nam naprzeciw.

Emocja: Bóg jest bardziej hojny niż sobie wyobrażamy. Jezus patrzy z litością na tłumy chorych i potrzebujących. Widzi zgłodniałych. Bóg nas zna i wie więcej o nas niż my sami. To nas powinno uspokajać, by nie być skoncentrowanym na sobie i swoich potrzebach, lecz na Bogu, który wie lepiej czego nam potrzeba.

Wezwanie: Poproszę o łaskę wolności ducha, by nie być nadmiernie skoncentrowanym na sobie i pozwolić Bogu działać we mnie. Podziękuję za możliwość codziennej eucharystii.

Jubileusz 2025: Papież Leon XIV zachęcał, by zapewnić „pogłębione przygotowanie [liturgiczne] ustanowionych lektorów i tych, którzy regularnie czytają Pismo Święte podczas celebracji. Podstawowa znajomość Biblii, wyraźna dykcja, umiejętność śpiewania psalmu responsoryjnego, a także komponowania modlitw wiernych dla wspólnoty to ważne aspekty, które wprowadzają w życie reformę liturgiczną i przyczyniają się do wzrastania w wędrówce Ludu Bożego”. Pomyślę przez chwilę o moim zaangażowaniu w liturgię. Jakie mam pragnienia w tym względzie?

10

Droga / Odp: Droga

« dnia: Grudzień 02, 2025, 11:09:46 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii (Wtorek, 2 grudnia 2025 r.)

Obraz: Jezus postanowił ‘udać się do Jerozolimy’. Niedługo potem wysyła z misją siedemdziesięciu dwóch uczniów, a po ich powrocie i opowiadaniach wypowiada słowa tej modlitwy uwielbienia. Przyjrzę się tej sytuacji. Posłucham słów Jego modlitwy. Zwrócę uwagę na swoje odczucia.

Myśl: Jezus raduje się, że uczniowie wychodzą do świata i głoszą Ewangelię. Widzą działanie Słowa i zwyciężają w walce duchowej z szatanem. Jezus pozwala uczniom uczestniczyć w swojej radości i modlitwie uwielbienia. To nie są apostołowie. Siedemdziesięciu dwóch uczniów wysłanych z misją głoszenia Dobrej Nowiny to cała wspólnota Kościoła wszystkich czasów. Dzisiaj także Jezus rozradowuje się w Duchu Świętym, że sprawy Boże są nam ujawnione, że mamy okazję do dawania świadectwa i że to świadectwo przynosi dobry owoc. Mamy wielki przywilej, że żyjemy w czasach spełnionej obietnicy. Widzimy Pana, słuchamy Jego Słowa, poznajemy Go w wierze i niesiemy Go wszystkim.

Emocja: Jesteśmy uczniami Jezusa i Jego apostołami. Uczeń ‘patrzy’ na Pana, ‘słucha’ Jego słowa i jest jego świadkiem wobec świata. Nie wystarczy samo patrzenie, bycie we wspólnocie. Potrzeba przyjąć misję. Nie muszę wybierać się gdzieś daleko. Moją misją są ludzie, którzy żyją wokół mnie. To wobec nich muszę ‘być świadkiem Żyjącego Pana’.

Wezwanie: Poproszę o łaskę zrozumienia daru poznawania Ewangelii Pana, oglądania i słuchania Jego Słowa. Podziękuję za dobro, jakie mnie spotyka, że mogę w wolności i swobodzie żyć tym Słowem.

Jubileusz 2025: Papież zachęca, aby „rozpocząć kursy biblijne i liturgiczne... a także kontynuować chrześcijańską i liturgiczną inicjację, pomagającą wiernym zrozumieć, poprzez obrzędy, modlitwy i znaki odbierane zmysłami, tajemnicę wiary, którą się celebruje.” Zaplanuję sobie czas na systematyczną lekturę Pisma świętego. Zakończę modlitwą Chwała Ojcu...

11

Droga / Odp: Droga

« dnia: Listopad 28, 2025, 09:42:45 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do  Ewangelii:

Obraz: Jezus dotarł w swojej wędrówce życia do Jerozolimy. W swoich ostatnich pouczeniach zwraca się do słuchaczy z krótką przypowieścią o rozeznawaniu. Posłucham tej historii, zwrócę uwagę na swoje skojarzenia i odczucia.

Myśl: Jezus jest już w Jerozolimie. To ostatni etap Jego podróży. Przygotowuje przede wszystkim swoich uczniów, ale też tłumy zafascynowane Jego dokonaniami oraz krytycznych i nawet wrogo nastawionych uczonych w Piśmie i faryzeuszów na to, co Go czeka. Zachęca swoich słuchaczy, aby nauczyli się patrzeć i rozumieć. My także, podobnie, jak Jego słuchacze, widzimy wiele, ale mylnie to interpretujemy, skoncentrowani na własnych lękach i kłopotach. Umiemy rozpoznawać znaki na niebie i na ziemi, ale tego egzaminu z przynależności do Pana w godzinie próby nie zdajemy. Te słowa są skierowane także do nas.

Emocja: Patrzcie na drzewo, zwłaszcza drzewo krzyża! Ludzie nie chcą zła ani cierpienia, obawiają się tego. Wierzący, jednak, powinien postrzegać to jako początek nadziei. Wszystko, co się wydarza jest historią zbawienia. Ostateczne zbawienie dokonuje się przez krzyż w codzienności. Nie przez mój wysiłek i poprawność, ale przez przyjęcie Pana, który w każdej chwili oddaje za mnie swoje życie.

Wezwanie: Poproszę o łaskę wiary, że tajemnica zbawienia dokonuje się każdego dnia w moim życiu. Podziękuję Panu, że uzdalnia mnie do przyjęcia Jego krzyża i życia nim.

Jubileusz 2025: Papież na Jubileuszu Duchowości Maryjnej przypominał: „Nauczyciel nie ma tronów, lecz przepasuje się prześcieradłem i klęka u stóp każdego. Jego imperium to ta odrobina przestrzeni, która wystarcza, aby umyć stopy swoim przyjaciołom i o nich się zatroszczyć. Jest to również zachęta do przyjęcia innej perspektywy, aby spojrzeć na świat od dołu, oczami cierpiących, a nie z perspektywy wielkich; aby patrzeć na historię oczami maluczkich, a nie z perspektywy możnych; aby interpretować wydarzenia historyczne z punktu widzenia wdowy, sieroty, cudzoziemca, poranionego dziecka, wygnańca, uciekiniera. Oczami rozbitka, ubogiego Łazarza, leżącego u bramy biesiadującego bogacza. W przeciwnym razie nigdy nic się nie zmieni i nie nadejdzie nowy czas, królestwo sprawiedliwości i pokoju.” Przyjrzę się myślom i skojarzeniom, które mam czytając te słowa. Odmówię modlitwę: Pod Twoją obronę...

12

Droga / Odp: Droga

« dnia: Listopad 27, 2025, 09:36:04 am  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Dzisiejszy fragment ewangelii prezentuje nam dwie sceny. Jedną dotyczącą Świętego Miasta, Jerozolimy i trudnych czasów, jakie je czekają, podobnie, jak jego mieszkańców. Druga część to kosmiczna katastrofa i trwoga narodów. Przyjrzę się tym obrazom, zwracając uwagę na skojarzenia, jakie we mnie wywołują.

Myśl: Św. Łukasz odwołuje się do wydarzeń historycznych, aby zrozumieć to, co się dzieje obecnie w życiu uczniów i Kościoła. Przeszłość nie znika, ale pozwala na nowo zrozumieć to, jak Bóg nas prowadzi. Zapowiedź deptania Jerozolimy przez pogan, spełniła się w latach 66-70 po Chrystusie. Ponad milion Żydów zostało zamordowanych, prawie sto tysięcy wziętych do niewoli. Historia, która się wydarzyła staje się przestrogą i pomocą do zrozumienia teraźniejszości. Kataklizmy kosmiczne, ale także te w wymiarze mikrokosmosu osoby ludzkiej to zdarzenia naturalne. Często patrzymy na nie przez pryzmat naszego lęku. A to jest przecież przyjście Pana. Ono nie jest straszne, lecz jest spełnieniem naszych pragnień.

Emocja: "Nabierzcie ducha i podnieście głowy". Nawet zło, które nas dotyka, a nie oddajemy tym samym wobec innych, włącza nas w mękę Jezusa. Uczeń wie, że Pan życia jest blisko niego w śmierci. Dlatego żyje wolnością. Nie boi się przyszłości i nie wybawia sam siebie. Jest wolny od egoizmu, skoncentrowania na sobie i może kochać, jak Pan nas umiłował.

Wezwanie: Poproszę o to, bym ze spokojem mówił Marana tha! Przyjdź, Panie! Podziękuję Mu za to, że On zawsze jest, ilekroć Go wzywam.

Jubileusz 2025: Papież zachęca nas, abyśmy wyciągali wnioski i podejmowali stosowne decyzje: „A wśród słów Jezusa, których nie chcemy zaprzepaścić, jedno brzmi dziś szczególnie mocno...: „Schowaj miecz”. Trzeba rozbroić rękę, a jeszcze wcześniej serce... Pokój jest nieuzbrojony i rozbrajający. Nie jest odstraszaniem, lecz braterstwem, nie jest ultimatum, lecz dialogiem. Nie przyjdzie jako owoc zwycięstwa nad nieprzyjacielem, lecz jako następstwo ziaren sprawiedliwości i odważnego przebaczenia. Schowaj miecz – to słowo skierowane do możnych tego świata, do tych, którzy kierują losami narodów: miejcie odwagę rozbrojenia! ... Dla żadnej idei, wiary czy polityki nie możemy zabijać”. Zaplanuję sobie czas na adorację Najświętszego Sakramentu, nawet jeśli tylko online.

13

Droga / Odp: Droga

« dnia: Listopad 26, 2025, 12:58:07 pm  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 21,12-19):

Obraz: ‘Duża apokalipsa’, którą rozważamy, wprowadza bardzo drastyczne obrazy i działania. Może przerażać. Posłuchajmy tych słów Jezusa, zwracając uwagę na to, co one we mnie poruszają. A wobec czego budzi się mój opór i negatywna reakcja.

Myśl: Jezusowa zapowiedź z tego fragmentu jest dramatyczna. Mamy takie ‘crescendo’ (wzrastanie, potęgowanie się) przemocy. Najpierw ‘podnoszą ręce’, prześladują, ‘wydają do synagog’, wtrącają do więzień, oskarżają wobec władz. Ewangelista pisze te słowa patrząc, jak one realizowały się wobec pierwszego pokolenia chrześcijan. Oni już wtedy doświadczali realizowania się tych zapowiedzi. Rada Jezusa, by potraktować te doświadczenia jako możność ‘dawania świadectwa’, zdając się całkowicie na Boga, jest dosyć trudna do spełnienia. Musimy to sobie jednak przypominać, by nie ulegać lękowi, nie iść drogą zdradzającego Judasza, zapierającego się Piotra, czy uciekających pozostałych uczniów.

Emocja: ‘Przez wytrwałość ocalicie życie’. To nie jest woluntaryzm ani samozaparcie. To cecha Syna Człowieczego, miłosiernego Samarytanina, który daje swoje życie za braci. Daje całego siebie z hojnością. ‘Wytrwałość’ ma także znaczenie ‘bezinteresowności’.

Wezwanie: Poproszę o łaskę wytrwałości i wierności w poświęcaniu samego siebie. Podziękuję za to, że On jest moją mocą we wszystkich życiowych próbach.

Jubileusz 2025: Papież przypomniał słowa Maryi z Kany Galilejskiej: „Uczyńcie wszystko, cokolwiek wam powie: całą Ewangelię, słowo wymagające, pocieszającą czułość, upomnienie i uścisk. To, co rozumiesz, a także to, czego nie rozumiesz. Maryja zachęca nas, abyśmy byli jak prorocy: abyśmy nie pozwolili, żeby choć jedno z Jego słów się zmarnowało.” Przyjrzę się swoim obawom i poruszeniom. Odmówię modlitwę Chwała Ojcu...

14

Droga / Odp: Droga

« dnia: Listopad 25, 2025, 01:40:42 pm  »

Paweł Kosiński SJ

Komentarz do Ewangelii (Łk 21,5-11)

Obraz: W ostatnich dniach roku liturgicznego czytamy 21. rozdział ewangelii św. Łukasza, tzw. ‘dużą apokalipsę’. Będziemy mieli okazję wsłuchiwać się w tych dniach w tę ‘proroczą’ zapowiedź losów wszechświata. Posłucham tego, co Jezus mówi mi dzisiaj. Zatrzymam się trochę dłużej nad słowami i obrazami, które przemówią do mnie bardziej.

Myśl: Słuchacze Jezusa są reprezentantami wszystkich ludzi, wszystkich epok. Jesteśmy do nich podobni. Mamy swoje wyobrażenia, co do których jesteśmy przekonani. Swoje bardzo trudne do wzruszenia poglądy. Widzimy powierzchownie, podobnie, jak słuchacze Jezusa, zafascynowani zdobieniami, drogocennymi kamieniami, darami. Patrzymy na wszystko powierzchniowo, zewnętrznie. Nie dostrzegamy, a czasami nie chcemy widzieć dramatów, które za chwilę wszystko zniszczą. W takich momentach kluczem jest duchowa uważność. Nie możemy dać sobie wmawiać rzeczy, które są zwodnicze, bo suflowane nam przez nieprzyjaciela, złego ducha, przez ludzką ułomność czy przez słabość swoją czy innych wokół.

Emocja: ‘Uważajcie na zwodzicieli. Nie trwóżcie się’. Kluczowym słowem jest tutaj ‘rozeznanie’. Ono pomoże nam uchronić się od błędu i pozorów. Rozeznanie pomaga nam odkrywać i żyć Duchem Jezusa. Nie wystarczy ‘etykieta chrześcijanina’, zewnętrzne oznaki. Uczeń Chrystusa musi w pokorze uczyć się życia Jego Duchem, uciekając od wszelkich pozorów.

Wezwanie: Poproszę o łaskę jasnego spojrzenia na swoje życie i rozeznawanie obecności Pana w mojej codzienności. Podziękuję za to, że On zawsze jest przy mnie.

Jubileusz 2025: Leon XIV w medytacji podczas Jubileuszu Duchowości Maryjnej powiedział: „Cokolwiek wam powie. [Maryja] Jest pewna, że Syn przemówi, że Jego Słowo nie jest skończone, że nadal stwarza, rodzi, działa, napełnia świat wiosną, a stągwie weselne winem... Czyńcie Jego Słowo – poleca. Czyńcie Ewangelię, uczyńcie ją gestem i ciałem, krwią i ciałem, trudem i uśmiechem. Czyńcie Ewangelię, a życie zmieni się z pustego w pełne, z przygasłego w rozpalone.” Zaplanuję sobie czas na rachunek sumienia, czas rozeznania.

15

Droga / Odp: Droga

« dnia: Listopad 25, 2025, 01:39:08 pm  »

Ewangelia wg św. Łukasza 21,5-11.

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział:
«Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony».
Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy to się dziać zacznie?»
Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „To ja jestem” oraz „Nadszedł czas”. Nie podążajcie za nimi!
I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec».
Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu.
Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie».